Lang leve het thema van deze boekenweek: Natuur

Published : 09-03-2018 08:35:02
Categories : Alberthe Papma

Lang leve het thema van deze boekenweek: Natuur

Op de eerste dag van maart, toen alles buiten stijf bevroren was en de snerpende oostenwind zorgde voor een gevoelstemperatuur van zeker -15, las ik een berichtje over de Boekenweek die  weer begint. Natuur is het thema en Jan Terlouw schrijft het bijbehorende essay. Hem kennende wordt dat Natuurlijk een prachtig verhaal over de mens in de natuur en de natuur in de mens. En over wat de mens de natuur aandoet.

Met deze opening van de meteorologische lente, liet de natuur zich in ieder geval van haar grimmige kant zien. De lente lijkt even heel ver weg. Maar zelfs op dagen als deze is de natuur, voor wie er oog voor heeft tenminste, van een betoverende schoonheid en een bron van inspiratie. Voor mij wel in elk geval, sterker nog, ik kan niet zonder. Natuur maakt een belangrijk deel uit van mijn leven, zowel privé als professioneel. Ik lees over natuur, ik schrijf over natuur, maar bovenal beleef ik de natuur. Ik word ongelooflijk chagrijnig als ik om wat voor reden dan ook een dag niet buiten kom.

Dat is mijn hele leven al zo geweest. Ik was vroeger wat je noemt een scharrelkind, opgroeiend tot een scharrelmoeder die haar kinderen voortdurend en waarschijnlijk tot vervelens toe mee naar buiten sleepte. En met een beetje geluk word ik ooit nog eens een scharreloma. Die haar kleinkinderen ook weer mee naar buiten sleept. Ieder kind heeft immers recht op bomen om in te klimmen, plassen om in te springen en avonturen om in te verdwalen.

Helaas neemt in de meeste kinderlevens natuur nog maar een marginale plek in. En natuur dreigt zelfs uit de taal te verdwijnen. Vorig jaar zocht een aantal Engelse schrijvers de publiciteit met een open brief op poten vanwege het uit het Oxford Junior Dictionary verdwijnen van woorden die met natuur te maken hebben. Deze actie mondde zelfs uit in The Lost Words, een van de mooiste boeken die ik vorig jaar onder ogen kreeg en dat wat mij betreft heel snel een prachtige en poëtische vertaling verdient. 

Een ander boek dat momenteel op mijn nachtkastje ligt is De Kinderen van de Nacht van Dik van der Meulen. De titel alleen al! Een bijzonder boek over wolven en vooral ook over de relatie tussen mensen en wolven. En over de wolf in onszelf. Enorm boeiend én enorm actueel gezien al de positieve en minder positieve berichten over de komst van wolven naar Nederland. In een recensie in de Volkskrant schreef Marjan Slob ‘Van der Meulen schrijft zoals een wolf loopt: verend, behendig, effectief’. Het boek won niet voor niets de Jan Wolkersprijs 2017.

De mooiste natuurboeken zijn degene die je raken juist vanwege het feit dat ze appelleren aan onze diepe verbondenheid met de natuur. Aan de natuur in ons mens-zijn.

Lang leve dus het thema van deze boekenweek. Immers, lezen in meeslepende boeken over natuur nodigt uit tot het zelf willen beleven van die natuur en daarmee misschien ook tot het willen beschermen daarvan. Zodat er nog natuur overblijft voor onze kinderen om in te verdwalen. Ik ben er blij mee. Natuur en boeken. Natuur in boeken. Een mooiere combinatie is haast niet te bedenken.

Binnenkort zal het echt lente zijn. Speelt het leven zich steeds meer buiten af. En zal er minder tijd zijn om te lezen. Neem het er dus nog even van. 

Alberthe Papma

Share this content